Peter Manyang, de man met wie ik bijzondere gesprekken heb gehad, de Zuid-Sudanees waar dit verhaal gaat...

Peter Manyang, de man met wie ik bijzondere gesprekken heb gehad, de Zuid-Sudanees waar dit verhaal gaat…

Dit verhaal is ook gepubliceerd in het Reformatorisch Dagblad van 31 mei en op hun website. Ik heb echter zoveel mooie reacties op dit verhaal gehad dat ik het ook graag hier met jullie deel, samen met een deel van de foto’s die ik mocht maken in Ganyliel. Ook omdat het een heel goed beeld geeft van waar ik de afgelopen tijd mee bezig ben geweest. Het is best een lang verhaal – maar Peter heeft dan ook heel wat te vertellen! Ik hoop dat jullie het verhaal om hem lezen… en om de hoop die hij uitspreekt!

Gevlucht voor onveiligheid, nu gevangen door honger!

Ganyliel, Zuid-Sudan – Peter Manyang kan niet wachten om zijn eigen vrouw en twee kinderen weer te zien. Maar ondertussen redt hij, als hulpverlener van de noodhulporganisatie Medair, zoveel mogelijk levens van zwaar ondervoedde kinderen in Ganyliel en heeft hij al weken niets van zijn gezin gehoord. ‘Ik mis mijn vrouw en kinderen iedere dag,’ zegt Peter, ‘maar het moet eerst weer vrede worden, veilig genoeg om hen weer hier naar toe te kunnen halen. Hopelijk komt die dag snel.’ Sinds Peter samen met de rest van het team een stabilisatiecentrum voor zwaar ondervoede kinderen met medische complicaties heeft opgezet, werkt hij dag en nacht om zoveel mogelijk kinderen te helpen. ‘Er is zoveel nood in deze omgeving, mensen hebben letterlijk honger en gezinnen moeten soms kiezen wie eten krijgt en wie niet. Soms betekent dit dat alleen de sterkere kinderen te eten krijgen, terwijl de anderen het nog veel harder nodig hebben. Maar ouders zijn soms bang om anders al hun kinderen te verliezen. En daarom voeden ze de sterkste.’

Peter onderzoekt een ondervoed kind dat is opgenomen in het stabilisatiecentrum van Medair - speciaal voor zwaar ondervoede kinderen met medische complicaties. Vaak is dat onderzoek gewoon in de buitenlucht, onder een boom!

Peter onderzoekt een ondervoed kind dat is opgenomen in het stabilisatiecentrum van Medair – speciaal voor zwaar ondervoede kinderen met medische complicaties. Vaak is dat onderzoek gewoon in de buitenlucht, onder een boom!

Toen in Bentiu gevechten uitbraken moest Peter rennen voor zijn leven. Hij rende elke dag samen met zijn gezin en honderden anderen van de ene plek naar de andere. En nu zit hij hier, in Ganyliel. Alleen. Zichtbaar opgelucht vertelt hij me dat hij zijn vrouw en twee kinderen op miraculeuse wijze in veiligheid heeft weten te brengen naar een vluchtelingenkamp in Uganda. Maar hoe het nu met hen gaat weet hij niet. Want een telefoonnetwerk is hier niet. Hij heeft al weken niets van ze gehoord. Maar hij is het gewend. Peter is een van de ‘Lost Boys’*.De ‘Lost Boys’ zijn een

Toch zie ik de pijn in zijn ogen als hij verteld hoe hij samen met duizenden andere vluchtelingen, die hun veiligheid zochten in het moeras, nu ook weer moest vluchten voor zijn leven. Z’n voeten opengereten door het scherpe riet en de slakkenhuizen, met de angst voor slangen en krokodillen. Hij zegt: ‘Ik ben zo moe van het vluchten, er moet vrede komen. Ik wil gewoon voor mijn vrouw en kinderen kunnen zorgen en een goede medicus zijn.’ Ondertussen leeft hij in Ganyliel bij een vriend, niets is van zichzelf. Het enige wat hij heeft is de broek die hij droeg toen hij vluchtte, de tweede broek in zijn bezit heeft hij van mensen in ’t dorp gekregen.

De ‘Lost Boys’ zijn een groepOndanks alles hou ik van mijn land

‘Vanwege een mislukte oogst door overstromingen in het afgelopen jaar en een verdubbeling van het aantal inwoners door de conflicten, is er niet genoeg te eten. Rivierroutes zijn afgesloten door het conflict, waardoor er zichtbaar veel minder voedsel beschikbaar is. Omdat ik werk heb gevonden bij Medair, heb ik nu wel geld om eten te kopen, maar ik kan het nergens uitgeven want de markt is leeg. We zijn nu gedwongen om bladeren van de bomen en waterlelies te eten en af en toe een vis.’ zegt Peter. ‘Toch blijf ik hier,’ gaat hij verder, ‘ik wil levend bij mijn vrouw en kinderen aankomen. Als ik nu hier weg ga, weet ik niet of ik daar veilig zal aankomen. En veel meer hoop ik dat zij ooit weer veilig in Zuid-Sudan kunnen leven. Dit is ons land. Ondanks alles hou ik van mijn land.’

Met de grond gelijk gemaakt

Ondanks dat eind januari een overeenkomst tot een staakt het vuren werd getekend tussen de regeringstroepen en oppositie, gingen de gevechten gewoon door. Honderdduizenden mensen werden gedwongen om te vluchten naar VN basissen, kerken en moskeen in de hoop een veilige haven te vinden. Zo ook dit gebied omringd door moerassen. Peter is blij dat hij gelijk is gevlucht en niet terug is gegaan om zijn persoonlijke spullen te halen. Zijn stad behoort tot een van de plekken die met de grond gelijk is gemaakt en een van de zwaarste gevechten heeft ondergaan. Toby Lanzer, top ambtenaar van de Verenigde Naties in Zuid-Sudan, telde honderden lijken op de straten van Bentiu toen hij een bezoek bracht aan de stad. ‘De doden werden gevonden in de markt, maar ook in kerken en moskeen,’ zei hij in een interview. ‘plaatsen waar mensen dachten veilig te zijn.’ Sinds gevechten uitbraken in Juba halverwege december vorig jaar, heeft het geweld zich snel verspreid over andere delen van Zuid-Sudan.

Hongersnood

Nadat Zuid-Sudan in 2011 het jongste land van de wereld werd, bracht dit hoop. Maar die hoop werd door al deze gevechten volledig verwoest. Inmiddels zijn meer dan 1,3 miljoen mensen op de vlucht en tienduizenden gewond geraakt of vermoord. Daarnaast lijkt het alsof Zuid-Sudan niets bespaard blijft… de uitbraak van cholera in de afgelopen weken heeft inmiddels aan meer dan 20 mensen het leven gekost en honderden zijn ziek. Daarnaast ligt een nieuwe ramp ligt op de loer… hongersnood!

Peter Manyang checkt het hartritme van de zwaar ondervoede Nyinyar.

Peter Manyang checkt het hartritme van de zwaar ondervoede Nyinyar.

De VN meldt dat meer dan een derde van de inwoners van Zuid-Sudan, ofwel voor 4 miljoen mensen tegen het einde van 2014 een groot voedseltekort dreigt. Er is een enorme toename van het aantal patiënten in de voedingscentra van Medair. In een kamp met vluchtelingen in Maban zijn ten opzichte van februari bijna driemaal zo veel gevallen van ondervoeding vastgesteld door hulpverleners van Medair. “Kinderen wachten voor onze voedingscentra om gebruikte verpakkingen van het voedingssupplement te vragen. Die likken ze dan schoon,” aldus dr. Lois Fergusson, manager gezondheidszorg van Medair.

Peter Manyang troost een ondervoede baby in het stabilisatie centrum

Peter Manyang troost een ondervoede baby in het stabilisatie centrum

Intriest en bemoedigend

Boeren kunnen vanwege de onveiligheid niet zaaien of oogsten. Ook nu al lopen duizenden mensen gevaar voor hun leven door een ernstig voedseltekort. Medair heeft jarenlange ervaring met voedingsprogramma’s voor ondervoedde kinderen en werd daarom ook door het International Rescue Committee (IRC) gevraagd om samen met hen in de provincie Panyijar levensreddende behandelingen te geven aan kinderen met lichte acute ondervoeding, de meeste ernstig ondervoede kinderen en aan zwangere en borstvoedende vrouwen. “Het is intriest om al deze ondervoede kinderen te zien terwijl je weet dat er een enorm voedseltekort is,” zegt Medair-medewerker Heidi Giesbrecht. “Tegelijk is het bemoedigend om je te realiseren dat wat Medair hier doet snel resultaat kan hebben.”

Nyakume herstellende van ondervoeding speelt weer en heeft weer een lach op haar gezicht!

Nyakume herstellende van ondervoeding speelt weer en heeft weer een lach op haar gezicht!

Moerassen vol gevaren

Uit eerste onderzoeken blijkt dat in Panyijar 31 procent van de mensen acuut ondervoed is. ‘Aan het begin van het regenseizoen, van mei tot oktober, worden de aanvoerroutes die al onveilig zijn helemaal geblokkeerd door de overstromingen. Het natte weer brengt een grotere kans op ziekten met zich mee, ziekten die in combinatie met ondervoeding dodelijk kunnen zijn. De waterlelies raken natuurlijk ook een keer op, vertelt Peter. ‘We zoeken de waterlelies nu steeds verder weg in het moeras, dat is niet veilig.’ De moerassen zitten vol gevaren: in het troebele water dat heel diep kan zijn leven dodelijke roofdieren zoals krokodillen en slangen. ‘Ondanks de gevaren van het moeras komen gezinnen die uren verderop wonen naar het voedselprogramma van Medair om daar levensreddende zorg en eten te krijgen. We hebben binnen een maand tijd al meer dan 1000 ondervoedde kinderen in ons programma gezien. En daarom werken we dag en nacht, vertelt Peter Manyang’.

Te voet trotseren de mensen die de overtocht per kano niet kunnen betalen de moerassen vol gevaren...

Te voet trotseren de mensen die de overtocht per kano niet kunnen betalen de moerassen vol gevaren…

Jij geeft ons hoop!

Is er ondanks de omvang van de crisis nog hoop? Ik stelde deze vraag ook aan Peter omdat we soms moedeloos kunnen raken van al deze ellende. ‘Ookal is Medair pas sinds eind april met dit voedingsprogramma gestart, we zien nu al veranderingen en we hebben veel gezinnen kunnen helpen. De mensen uit het dorp krijgen langzaam weer hoop terug. Ik geloof dat God Medair hier heeft gebracht om juist ook hoop te mogen brengen. En ik krijg hoop van de kinderen die ik nu zie spelen. Van apathie en ogen zonder uitdrukking, zie ik blije, gevulde gezichtjes waar weer een lach verschijnt. Zij geven ook hoop aan mijn toekomst. Daarom werk ik zo graag voor Medair. Toen ik laatst terug liep naar huis, hoorde ik verschillende mensen over Medair praten. Ze zien dat Medair ook mensen traint en kennis overdraagt. Dat is goed en kennis gaat nooit verloren. Daarom wil ik ook iedereen bedanken die op de een of andere manier hulp geeft, door gebed, door financiele steun. Het geeft ons hoop. De gevechten moeten een keer stoppen. Ik vertouw er op dat we straks weer veilig kunnen rondlopen in Zuid-Sudan en dat ik die kennis kan inzetten om voor mijn vrouw en kinderen te kunnen zorgen terwijl ik ze zelf kan zien opgroeien.’

***

Ik vraag niet vaak en graag om geld. Maar dit keer wil ik deze update afsluiten met een oproep om Medair te steunen. Ik heb met eigen ogen kunnen zien hoe doodzieke kinderen gered konden worden, hoe een hele gemeenschap weer hoop kreeg en een moeder met een glimlach op haar gezicht huiswaarts keerde… Een idee van wat er met je geld wordt gedaan?

  • Voor nog geen € 5,- kunnen we een levensreddende klamboe aan een familie geven.
  • Voor zo’n € 25,- kunnen we een patient tegen waterige diarree behandelen.
  • Voor € 95,- kunnen we een zwaar ondervoed kindje voor een week behandelen.

Ik mocht kinderen in twee a drie weken compleet zien veranderen, de foto’s hieronder geven daarvan een beeld. Jij kunt daar nu je bijdrage aan leveren – gewoon vanuit Nederland! Maak vandaag nog een gift over naar Medair en help bij dit levensreddende werk, juist nu we een hongersnood kunnen helpen voorkomen!

Bajour - gevecht tegen ondervoeding - voor en na Nyamuke - gevecht tegen ondervoeding - voor en na

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,