Zo’n twee weken geleden hadden we kwartaalbesprekingen met Medair en onze lokale implementatie partner Community Development Society (CDS). Tijdens de start van de besprekingen gaf Willem aan dat er maar één huisregel was: ‘medewerking en actieve deelname’. Aan het eind van de besprekingen was hij erg onder de indruk van de actieve deelname door iedereen en zei dat hij dan ook erg trots is om directeur te mogen zijn van dit groeiende programma. Niet alleen om wat we doen, maar ook om wie we zijn!

Zie de foto’s voor een kleine impressie van deze twee dagen:

Er werd veel geschreven en samengewerkt in teams.

Willem liet enkele medewerkers de wereld van een andere kant bekijken, om meer uitleggen over een ‘helikopterview’ en af en toe echt even uit het programma stappen om te focussen en visie bij te stellen.

Er werd ook veel gelachen…

Het was zo ontzettend goed om een keer met het hele team bij elkaar te zijn. Daar hoorden ook de nodige kopjes koffie en thee met heeeeeeeeeeel veel suiker bij.

En uiteraard mocht een groepsfoto niet ontbreken… al moet je Willem wel een beetje goed zoeken…

Er werden presentaties gegeven en ik mocht een workshop doen over mijn favoriete onderwerp ‘communicatie’!

Tijdens de communicatie workshop kreeg iedereen een half A4tje met dezelfde opdrachten, waarbij ze niet naar elkaar mochten kijken, niet mochten praten en al helemaal geen vragen mochten stellen:
– Vouw je blaadje door de helft;
– scheur de rechter bovenhoek af;
– Zet en hart op je papier;
– Vouw je papier nogmaals doormidden.

Dezelfde opdracht en toch allemaal verschillende uitkomsten. Een uitstekende manier om uit te leggen hoe belangrijk communicatie is, dat we niet allemaal op dezelfde manier communiceren, maar ook niet altijd hetzelfde hebben begrepen als er is uitgelegd. Het belang van terugvragen en nog heel veel dingen meer. Een geweldige opdracht, waar veel leuke reacties op kwamen.

Toen Milan, de directeur van onze lokale partnerorganisatie aan het woord kwam, wou hij drie dingen zeggen over de samenwerking: Hij bedankte Medair voor het zijn van een familie en daarmee ook het helpen van de meest kwetsbaren in Ramechhap, Bijulikot. Een ander punt wat hij noemde, was vertrouwen, Medair en CDS hebben vertrouwen in elkaar, en hij gelooft dat dit ons partnerschap heeft versterkt, wat heeft geleid tot een prachtig project wat uitstekend loopt. Hij bedankte Medair tenslotte wel drie keer voor het opbouwen van zijn team en de capacity building die we doen.

Om elkaar te bemoedigen hadden we ook een oefening in gelast die we een aantal jaar geleden ook in Zuid-Sudan hebben gedaan. Je plakt een A4tje op je rug en iedereen mag daar iets opzetten wat ze van jou vinden, zolang het maar positief is. Ik was erg dankbaar met mijn ‘rug’ zoals jullie kunnen begrijpen…

En aan het eind van alle leermomenten, was er ook tijd voor fun. Iedere medewerker moest dansen op een ‘onbekend’ lied en dat waren soms uiterst moeilijke beats.

Er werden ook prijzen uitgedeeld… mmm: chocola!

In de afgelopen tijd heeft het programma een enorme groei doorgemaakt. Wisten de dorpen waar we werken een half jaar geleden nog niet wat de bedoeling was, nu kan iedereen door de mobilisatie van onze teams, vertellen wat Medair en CDS voor hulp geven, hoe ze hun huizen het beste aardbevingsbestendig kunnen bouwen en wat de benodigde stappen daarvoor zijn. Inmiddels worden er momenteel meer dan 70 huizen gebouwd, zijn drie huizen gereed en staan de overige huishoudens ook te trappelen om aan hun aardbevingsbestendige huis te beginnen. Dat is gaaf! Maar ook een enorme uitdaging. Op dit moment zijn er niet genoeg getrainde bouwvakkers (of metselaars), die de technieken van aardbevingsbestendige huizen bouwen onder de knie hebben. Dus zijn we hard op zoek naar nieuwe donors en sponsors die ook dat gedeelte willen bekostigen, zodat de bouw van de huizen straks sneller kan gaan wat niet alleen goed is voor hen die hun huis hebben verloren maar uiteindelijk ook support kosten bespaart voor Medair.

Willem heeft ondertussen mogen werken aan het opbouwen van de capaciteiten binnen het leiderschapsteam en een engineer is in de positie van project manager gestapt en hij is inmiddels onder Willem’s coaching enorm prachtige dingen aan het neerzetten binnen het team.

Daarnaast is er voor onszelf ook een verandering doorgevoerd. Zoals jullie weten, werken we beiden in dezelfde organisatie, maar ook nog eens in hetzelfde team. Al vanaf het begin hadden we aangegeven dat we hierin bepaalde dingen wel lastig vonden op het gebied van ‘conflict of interest’. Ik moest tekenen voor bepaalde financiele zaken en vervolgens gaf Willem daar goedkeuring op. Willem was mijn lijnmanager etc. Helaas was daar op dat moment geen oplossing voor. Tot onze lokale communications officer besloot om haar studie rechten na te volgen. Toen kwam die functie vrij en aangezien ik me ook al bezig hield met het schrijven van de rapporten voor de donoren en proposals maken, kwam er een droombaan voor mij vrij! Willem besloot dat hij wel wat dieper in de financien zou mogen duiken en logistiek is voor hem ‘gesneden koek’, daarom neemt hij vanaf eind deze maand de leiding over de support afdeling over van mij. Dit betekent wel dat ik ook voor 30% communicatie voor een nieuw land, namelijk Myanmar ga doen, waarvoor ik ook een paar keer per jaar naar Myanmar zal afreizen. Iets waar ik, op het missen van Willem na, totaal geen moeite mee heb en juist naar uitkijk!

Afbeeldingsresultaat voor myanmar and Nepal on a map

Omdat velen van jullie wellicht niet bekend zijn met Myanmar, op bovenstaand plaatje kun je goed zien waar Myanmar ligt ten opzichte van Nepal.

Hoewel al deze veranderingen en het in een stroomversnelling gaan van het project in januari een beetje ‘stress’ gaf en er veel in het weekend gewerkt is, voelt het enorm goed en zitten we lekker in ons vel. We kijken uit naar de nieuwe uitdagingen die op ons pad liggen.

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,